Wystąpienie Pana prof. dr. hab. Bogusława Dybasia

W dniu 7 czerwca 2017 r. na Wydziale Prawa i Administracji UKSW odbyło się wystąpienie Pana Prof. dr. hab. Bogusława Dybasia - historyka, profesora na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu oraz w Instytucie Historii PAN im. Tadeusza Manteuffla, profesora nadzwyczajnego na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu, dyrektora Stacji Naukowej Polskiej Akademii Nauk w Wiedniu, pt.: „Mapa topograficzna Królestwa Galicji  i Lodomerii z lat 1779-1783 - I zdjęcie wojskowe, tzw. mapa Miega”, połączone z prezentacją programu wydawniczego pełnej edycji krytycznej mapy i opisów topograficznych  „Galicja na józefińskiej mapie topograficznej 1779-1783”.

W wystąpieniu aktywny wzięli udział Studenci, Doktoranci i Pracownicy Wydziału Prawa i Administracji i innych Wydziałów UKSW.

Mapa Miega to kompletna, wielkoskalowa mapa Królestwa Galicji i Lodomerii, przygotowywana od 1775 r., sporządzona w latach 1779–1783 staraniem austriackiego Sztabu Generalnego Kwatermistrza. W polskim piśmiennictwie zwana jest zwyczajowo mapą Miega od nazwiska kierującego większością prac oficera Sztabu, Friedricha von Miega. Początkowo utajniona ze względu na swoje znaczenie militarne, nigdy nie została wydana i pozostaje do dziś w rękopisie.

Składa się z 413 wielkoformatowych arkuszy (podstawowy rozmiar: 24×16 cali, czyli ok. 63×42 cm) oraz kilkudziesięciu arkuszy dodatkowych, o łącznej powierzchni ok. 115 m kwadratowych.

Zdjęcie józefińskie ma szczególnie dużą przydatność dla badań historycznych (dzieje osadnictwa, dzieje miast, geografia historyczna, prace atlasowe, badania dróg, przepraw rzecznych, przejść przez Karpaty), archeologicznych (prospekcja terenowa; mapa oznacza dawny zasięg terenów zalewowych, rejestruje relikty obiektów zabytkowych, często dziś już nieczytelne na powierzchni), urbanistycznych (uchwycone układy przestrzenne miast), onomastycznych (zawiera ogromny zasób nazw topo- i mikrotopograficznych, "polnych", nazw rzek i gór), studiów regionalnych, lokalnych badań przeszłości miast i wsi. Przedstawia wielką wartość naukową także dla innych dyscyplin (nauki o ziemi – morfologia wsi, studia ekologiczne, badania zmian środowiska; mapa daje dokładny zapis ówczesnych stosunków hydrograficznych, najstarszy wiarygodny obraz zalesienia; bywała też np. wykorzystywana w rekonstrukcji dworskich założeń parkowych). Jako wyjątkowo piękny zabytek kartograficzny i wybitne osiągnięcie na tym polu jest sama w sobie obiektem zainteresowania geografów i historyków kartografii.

Informacje na temat Mapy topograficznej Królestwa Galicji i Lodomerii z lat 1779-1783 oraz programu wydawniczego pełnej edycji krytycznej mapy i opisów topograficznych Galicja na józefińskiej mapie topograficznej 1779-1783: http://www.iaepan.edu.pl/galicja/#1

 

 

 

Copyright © 2017 UKSW Wszelkie prawa zastrzeżone
Informacja o ciasteczkach